145
حضرت معشوق من
به یادت می اورم
امروز همان روز است
روزی که به یادت می اورم
حتی اگر مرا به دست فراموشی سپرده باشی
از نو متولد شده ام
باز از نو قدم در این دنیای خاکی گزاشتم تا رنجش ان را به یاد اورم
اما تو
ب یاد خواهی اورد
...
بی لهجه بخوان
که نوشته هایم با درد نوشته شده اند و همانقدر احساساتم عریان است
و برای همیشه معشوق من خواهی ماند
متینم
اشیانت هر کس است
باش با او یاد تو ما را بس است ...
یادم میاد ازت پرسیدم
اگه ی روز بهت خیانت کنم چکار میکنی
گفتی
برای همیشه ترکت میکنم چون شاید اونو بیشتر از من دوست داشتی
ولی حالا
نتونستم برای همیشه ترکت کنم
و
با کوهی از درد
و حسرت
و بغض
دارم بر میگردم
میدونم شاید قبولم نکنی
و میدونم دوسش داری
شاید یه روزی این نوشتهای لعنتیو پیدا کنی
شاید مث سریال 13 دلیل بشه
شاید ی وقتی که دیگه اینجا نبودم باشی
ولی همیشه دیر کردی
میخام بدونی دوست دارم
تا اخرین لحضه ای ک نفس میکشم ..
ولی برای اخرین بار......
برچسب:
نویسنده: آناهیتا رستگار